- Czesc! - Hej!
Twoja przyjaciólka... Celia... zostawila wiadomosc...
- Sammy? - W porzadku. To tylko schody ruchome.
...ze Kristen dzwonila z Wysp Bahama.
A Elaine... Lieberman bedzie u Elizabeth Arden do 15.30.
- Swietnie. - Bardzo ci dziekuje za opieke nad Sammym.
Uratowales mi zycie.
- Nie sprawial klopotów? - Nie, wcale.
To dobrze.
A wiec wszystko sie udalo.
Bylam pewna, ze sie zjawisz trzy godziny za pózno albo wcale.
- Nie jestem taki, jak inni mezczyzni. - Wiem. Zartowalam.
Nie zartowalas, ale...
Nie jestem taka, jak inne kobiety.
- Naprawde? - Tak.
Musze panowac nad sytuacja i pewnie myslisz, ze mam obsesje, ale tak nie jest.
Lubie, zeby wszystko bylo po mojemu, ale to przeciez normalne.
Zreszta zawsze wszystko robie sama... wiec to nie ma znaczenia.
Moze powinnas dac sobie pomóc od czasu do czasu.
Zdecydowanie nie. Uprawiam zonglerke.
Gdyby ktos mi zlapaljedna pilke, wszystkie inne by pospadaly.
- Ale nie masz obsesji? - Nie. Jestem samotna, pracujaca matka.
Dobra. Przede mnajeszcze sporo pracy.
Wiec zanim wdamy sie w kolejna zawila dyskusje, musze ratowac moja kariere.
- Masz dla mnie jakies instrukcje? - Nie, calkowicie ci ufam.
Nie móglbys przelozyc swoich zajec z 17.00 na 16.30?
Wlasnie sie okazalo, ze znów cos mam o 17.30.
- Nie moge przelozyc. - To nic, ja przeloze moje.
- Dobra. Zobaczymy sie na meczu. - Czesc, Jack!
- Jeszcze raz dziekuje. - Nie ma za co.
Wiem, ze trudno wszystkie spamietac, jest przeciez Celia, Kristen, Elaine...
Pamietam twoje imie, Mel.
Co robiliscie z Jackiem?
Nie kop mnie, Maggie. Nic nie powiem o...
O czym?
To sekret. Mielismy nie mówic.
Co to za sekret?
- O twoim tacie? - I o tobie, mamusiu.
O mnie tez?
No, dalej. Powiedzcie.
Sekret o mnie i o Jacku.
Czy to ma cos wspóInego z uczuciami?
- Co to znaczy? - No, wiesz. Uczucia.
Na przyklad jesli sie boisz albo cos boli... albo sie cieszysz i jest wesolo.
- To wszystko sa uczucia. - Tak, to na pewno jest o uczuciach.
Tak. Na pewno.
Zamieniamy sie.
- Przepraszam, mamo. - Nie szkodzi, kochanie.
- Co tam masz? - Mrozony napój czekoladowy.
- Lubisz czekolade? - Uwielbiam.
Tatus powiedzial doktorowi Martinowi, ze ma w srodku gleboko gorzka czekolade.
Naprawde?
I ze chcialby spotkac rybe, która nie balaby sie jego czekoladowej warstwy.
Chyba domyslam sie, co to za sekret.
- Gniewasz sie? - Nie.
- Powinien porozmawiac o tym ze mna. - Bal sie, ze bedziesz sie gniewac.
Wcale bym sie nie gniewala.
To naprawde niemadre.
Pani nie rozumie. To bardzo pilne.
Nie moge przeszkadzac pani Lieberman w trakcie depilacji bikini.
- Prosze posluchac. - Urok osobisty na nic sie nie zda.
Mam pieciu synów i znam te sztuczki.
Na piekne oczy mozna u mnie dostac tylko obiad.
Przepraszam. Pani Kempner, podam pani fartuszek.
- Do zobaczenia, pani Lieberman. - Za tydzien.
Na dól, prosze.
Czy jest tu pani Lieberman? Nie?
- Czesc. - Hej. Czesc.
Czy jest tu moze pani Elaine Lieberman?
To nic. Przepraszam.
- Szukam Elaine Lieberman. - Wlasnie wyszla.
- Dziekuje. - Jack! Czy to ty?
- Tak. - Jestem Rita.
Matka Melanie.
- Rita. Hej. - Przepraszam.
- Jaki swiatjest maly. - Spedzilem popoludnie z pani wnukiem.
- Jest slodki, ale to niezle ziólko. - Musze znalezc Elaine Lieberman.
Chce ci cos powiedziec o Melanie. Moze juz to zauwazyles.
Jest tak zasadnicza, ze potrafi doprowadzic czlowieka do rozpaczy.
Ale w srodku jestjak miód.
- Jak miód? - Wiec krzycz, ile wlezie.
- Ale nie uciekaj tak od razu. - Dobrze, rozumiem. Do widzenia.
Pa. Jestes uroczy.
- Pani Lieberman? - Tam.
Hej, pani Lieberman! Pani Lieberman!
Pani Lieberman! Jack Taylor! Daily News!
- Prosze wejsc. - Swietnie!
Ciesze sie, ze udalo mi sie pania znalezc.
- Musze zadac pani trudne pytanie. - O moim mezu.
- Czy zna pani jego sprawy sluzbowe? - Mówi pan o nielegalnym koncie?
- Wiec wie pani o tym? - Jest najego nazwisko.
- Tak. - Mam odcinki wplat.
- Na pewno nie zechce pani... - Mam zlozyc oswiadczenie?
- Wiem, ze to niemala prosba. - Elaine Lieberman. E-L-A-l-N-E
L- l-E-B-E-R-M-A-N.
- Prosze tylko o jedno. - Dla pani wszystko.
- Przefaksujcie mu kopie na Barbados. - Zrobione.
- Halo. - Czesc, kochanie.
Mama, dzieki Bogu. Mam klopoty.
Musze isc na drinka z klientem o 17.30 albo mnie wyleja.
Sammy nie ma z kim zostac.
Kiedy konczysz u Elizabeth Arden? Sammy! Odlóz to! Zbije sie.
Myslisz tylko o pracy. A co z zyciem prywatnym?
Wlasnie dzis duzo myslalam o zyciu prywatnym. Naprawde, nie smiej sie.
Chodz do mnie, kici, kici, kici.
Koteczku?
Kici! Kotku?
Co masz na mysli mówiac, zebym nie pokazywala mu swojego charakterku?
Mój charakterek nie jest taki zly,
bo jestem pewna, ze Jack powiedzial dzieciom, ze cos do mnie czuje.
- Chce sie ze mna umówic. - Bosko.
Maggie? Sammy, gdzie jest Maggie?
Wyjmij to z nosa. Co z toba?
Przepraszam. I rzecz w tym, ze...
Ja chyba tez cos do niego czuje.
A przynajmniej jest to mozliwe, a to... to dla mnie duzy krok naprzód.
Mamo, mozesz zaczekac chwile?
Maggie?
Sadzac z tej fotografii nad jego rubryka w gazecie, nie zgadlabym, ze jest taki wysoki.
I ma cere o ladnym odcieniu, czego tez nie widac na zdjeciu.
Jednym slowem smakowity kasek, Mel.
- Skad wiesz? - Bo wlasnie tu byl, kochanie.
Czy to nie jakis misterny spisek matrymonialny z twojej strony? Maggie!
- Alez skad. - Maggie!
- O mój Boze. Zgubilam jego córke! - Zgubilas jego córke?
Maggie!
Maggie! O mój Boze.
Przepraszam. Widzieli panstwo mala dziewczynke?
Przepraszam. Nie widziala pani malej dziewczynki? Ma szesc lat.
Przepraszam pana. Nie widzial pan malej dziewczynki?
Przepraszam. Nie widziala pani malej dziewczynki? Ma szesc lat.
Maggie!
Szukam malej dziewczynki. Ma szesc lat.
Przepraszam! Nie widziala pani...
Maggie!
- O, witam. - Dzien dobry.
- Czy ma pani jeszcze cos do dodania? - Chyba nie. Ja po prostu...
Wciaz nie odbiera. To nie do wiary. Byla ze mna i nagle...
- Rozumiem, ale... - Nie rozumie pan. Dopiero dzis go poznalam.
I bylam dla niego okropna przez caly dzien!
- Przepraszam. - Drzy pani z zimna. Jimmy...
Dlaczego tak go potraktowalam!
Nazwalam go niedojrzalym i nieodpowiedzialnym gburem!
- Pokazalam charakterek, ona ma racje. - Zgubilam torebke.
Pani wybaczy, ale ja zgubilam dziecko! Przepraszam.
Powiedziala:,, Nie pokazuj swojego charakterku", aja pokazalam!
A on doskonale zajal sie moim synem
podczas mojej prezentacji, która poszla swietnie!
Aja zgubilam jego córke! Jak moglam to zrobic?
- To na pewno nie byla pani wina. - Nie zaplacilam nawet rachunku w sklepie!
To twoja mama?
Pani Lieberman... Elaine... Uratowalas mi zycie.
Uwaga na glowe.
BATERIA ROZLADOWANA
Bardzo madrze.
- Jack. - Mike.
Kocham cie, Lew.
Kocham to miasto. Kocham te prace. Kocham Elaine Lieberman.
- To duzo milosci jak na ciebie, Jack. - Mówie ci - poznalem dzisiaj kogos.
- O czym ty mówisz? - Nie potrafie jej opisac.
Jest promienna. Jej twarz...
- Mówisz o kobietach. - Tak.
Twoja praca wisi na wlosku. Zwariowales?
To juz zalatwione. Mam oswiadczenie Elaine Lieberman.
A ona moze udowodnic lewe wplaty na kampanie.
Jest wsciekla zona. Maz ja pieknie przeprosi i nie masz swiadka!
- Masz moje slowo. - Zarzad gwizdze na twoje slowo.
Dopilnuj, zeby Elaine Lieberman byla na tej konferencji prasowej.
Jesli nie wystapi przeciw burmistrzowi, wydrukujemy sprostowanie.
Spokojnie. Elaine mnie poprze.
Mam nadzieje, Jack.
Jack? Wlasnie jadlem lunch z Frankiem Burroughsem.
Bystry. Zabawny. Skromny czlowiek.
- Kochasz mnie, Lew. Wiesz o tym. - Tak.
Chodz, Lois. No, chodz.
Hej, Lew? Lew!
- Gdzie jest Jack? - W drodze do ratusza.
Ale mam dla niego pilne wiadomosci.
Nie moge tak tu siedziec. Musze znalezc Jacka.
Za kwadrans powinien byc w ratuszu. Chodz, kochanie.
Aha, o piatej. Swietnie.
Prosze zaczekac!
Elaine, przepraszam na moment.
Do ratusza, prosze.
- Jestem ci ogromnie wdzieczny. - Duane! Jedziemy do ratusza.
Postaram sie zdazyc. Jechalam wlasnie na Staten Island, wiec moge sie spóznic.
Dobrze? Do zobaczenia.
Duane! Pospiesz sie.
- Halo. - Pan Taylor? Porucznik Bonomo z 18. posterunku.
Znalezlismy pana córke.
Co takiego?
- Przepraszam, nie widzieli panstwo Jacka Taylora? - Nie.
Przepraszam, zna pani moze Jacka Taylora?
- Nawet bardzo dobrze. - Pani... Celia, prawda?
Tak. A pani musi byc ta osoba, która zgubilajego córeczke.
- Halo! Maggie! - Tatus!
- Hej. Czesc. - Dzien dobry.
Dzien dobry. Jack Taylor. To moja mala. Dziekuje, ze ja pani przygarnela.
- Bylo mi bardzo milo. - Tak, dziekuje.
- Chodzmy. - Chce sie pobawic z kotkami.
Mam konferencje prasowa. Czesc, kotki. Chodz. Jestes berek! Gonisz.
- Nie. Chce zostac z kotkami. - Chodz. Czerwone swiatlo, zielone swiatlo.
- Przestan! - Idziemy. Maggie, nie rób mi tego teraz.
Nie rozumiesz? Jesli mnie tam nie bedzie...
- Nie, tato! Nie chce! - Chcesz, zebym stracil prace?
- Bardzo lubisz te kotki, prawda? - Tak.
Dobrze. Chodz do mnie. Uwaga na glowe.
No, juz.
Jak sie nazywaja?
Ten ma na imie Bob.
To jest Fred, a ten...
Zapomnialam, jak ten sie nazywa.
Posluchaj, Maggie. Wiem, ze nie mialas milego dnia
i ze bardzo chcesz bawic sie z tymi kotkami.
Nie dziwie ci sie, bo sa milutkie.
Ale jesli nie bedzie mnie na konferencji, to strace prace. A nie chce tego.
Wiec musimy cos zrobic. Musimy zawrzec uklad.
A wiec... moze zapytamy te mila pania,
czy Bob moze pójsc z nami na konferencje?
I zatrzymamy go?
- Pozyczymy. - Ale ja chce go zatrzymac.
- Najpierw musisz zapytac mame. - Onajest uczulona.
Rzeczywiscie. Cala robi sie...
Dobrze. Wiesz co?
Bob moze zostac u mnie.
Gdzie bedzie spal?
Pamietasz ten pokój z pudlami? Zrobimy tam miejsce dla niego.
- To dobry pomysl. - Tak.
Ale ty musisz go odwiedzac.
Sprawdzac, czy go karmie i tak dalej.
Dobrze.
Chodz tu.
Wiesz, moze powinnismy w tym pokoju
ustawic tez lózko dla ciebie.
Aha.
- Bo moze mu byc smutno samemu. - Tak.
Ajak ty z nim bedziesz, nie bedzie mu smutno.
Niech mu sie przyjrze.
Wiec to bedzie nasz wlasny kot?
- Bob. - Hej, Bob.
Mozemy juz isc?
Panie burmistrzu! Panie burmistrzu!
Pan Burroughs, prosze.
Czy zamierza pan zaskarzyc Jacka Taylora i Daily News
za falszywe, bezpodstawne zarzuty przeciwko panu?
Hej, to nie jest zly pomysl.
- Hej, tato. On tez jest na autobusie. - Bardzo mi sie spieszy.
- Jego zdjecie jest wieksze. - Rozumie pan po angielsku?
Ostatnie pytanie, prosze.
Przepraszam! Przepraszam.
Ostatnie pytanie.
- Mamo, nie jestes reporterka. - Musze cos zrobic.
- Panie burmistrzu! - Panie burmistrzu!
- Co powiesz? - Nie wiem.
- Panie burmistrzu! - Tak?
- Prosze, pani po prawej. - Ja...
- A co z Elaine... - Lieberman.
- Lieberman! - Co z nia?
Jest zona komisarza ds. Oczyszczania miasta. Nie ma z tym nic wspóInego.
Dlajakiej gazety pani pracuje, mloda damo?
Pani Lieberman rozmawiala z Jackiem Taylorem
i moze poprzec wszystko dowodami.
Jack Taylor to lekkomysIny czlowiek czesto manipulujacy prawda.
Ja... znam Jacka Taylora
i... i... moze jest zbyt pewny siebie
i bywa czasem nierozwazny, ale przynajmniej jest uczciwy.
Nie wiem, co pania laczy z panem Taylorem,
ale z pewnoscia nie ma pani pojecia o polityce i dziennikarstwie.
To wszystko. Koniec pytan. Dziekuje.
Melanie!
Patrz, Melanie. Mam kotka! Nazywa sie Bob i tato pozwolil mi go zatrzymac!
- Panie burmistrzu? - Jack, Elaine Lieberman nie przyszla.
- Wiem. Panie burmistrzu! - Nie, nie, panie Taylor.
Konferencja prasowajuz sie skonczyla.
Panie burmistrzu, moze pan zastraszyc Manny'ego Feldsteina
i zmusic moja gazete do druku sprostowania. Moze nawet mnie wyleja.
- Ale obaj wiemy, ze ta afera ze smieciami smierdzi. - To zalosne, panie Taylor.
Pan i ta panna w garsonce. Po prostu zalosne!
Zalosne jest to, panie burmistrzu, ze gdybym mialjeszcze kilka minut,
Elaine Lieberman bylaby tutaj ze zrealizowanym czekiem na 250.000 dolarów
na rzecz panskiej kampanii wyborczej,
wystawionym przez dobrze znana firme, za która kryje sie mafia.
To jest wyssane z palca! Obaj wiemy, ze taki czek nie istnieje!
Rzeczywiscie, ma pan racje. Pomylilem sie. To nie o czek chodzi,
a o odcinek wplaty. Prawda, Elaine?
- Chodz tu. Czy moge prosic? - Witaj, Sidney.
Prosze. Data - 15 marca biezacego roku. Jest to odcinek wplaty 250.000 dolarów.
Tego samego dnia na rachunek panskiej kampanii wplynelo 250.000 dolarów.
Ale to z pewnoscia tylko zbieg okolicznosci.
Konferencja prasowa sie skonczyla! Powiedzialem - koniec!
Jak odkryla pani to konto?
- Elaine, jak ci dziekowac? - Jack, zrobilam to z przyjemnoscia.
- Moge zobaczyc ten dokument? - Wjutrzejszej gazecie, Frank.
Idziemy na mecz? Chodzcie.
- Prosze panstwa, kto pierwszy? - Czy pani maz wie, ze pani to zrobila?
Mój maz. Ciekawe, ze pani o nim wspomniala. Jest na Barbados. B-A-R-B-A-D...
To byl wspanialy moment w moim zyciu.
- Gratuluje. - Dziekuje.
- Idziemy teraz na mecz? - Tak, kochanie.
- Tak, baku. Chodz. - Ogromnie cie przepraszam za Maggie.
- Nie chce myslec, co moglo sie stac. - Ja tez nie.
Nie do wiary, ze mnie ostrzegalas na temat malzy, lupiezu i piaskownic.
Smialas mi sie w twarz, gdy zjawilem sie w twoim biurze punktualnie.
- Wiem. - A potem zgubilas moja córke.
To bylo okropne z mojej strony.
- Naprawde bardzo mi przykro. - Wiec ktos inny jest nieodpowiedzialny.
- Tak, to prawda. - Przyznaj, ze to sie odnosi do was wszystkich.
- Do nas wszystkich? - Do tych, które uprawiaja zonglerke.
- Musisz to przyznac. - Oczywiscie, zrobie to, Jack.
To ja bylam nieodpowiedzialna. Taxi!
- Teraz powiedz:,, Nie moge wszystkiego robic sama". - Po co?
Bo tym jednym zdaniem mozesz przywrócic mi wiare w kobiety.
- Oczywiscie, ze to powiem, Jack. - Dobrze.
- Nie zlapiemy taksówki. - Nie potrafisz tego powiedziec.
- Potrafie, ale to nie byloby prawda. - Czekam.
- Nie moge wszystkiego robic sama. - No, prosze. Wspaniale.
Nawetjesli przecza temu moje codzienne zajecia rok po roku.
Nie do wiary!
- Kazales mi sie kajac bez powodu. - Mialem powód.
Jestes arogancka zonglerka, zlotko.
Przede wszystkim nie mów do mnie,, zlotko".
Jak nie chcesz, zebym zonglowala twoimi pilkami, to nie machaj mi nimi przed nosem.
- Nie machalem ci przed nosem. - Afiszujesz sie swoim felietonem,
jakby to mialo usprawiedliwic fakt, ze mój syn spóznil sie na wycieczke.
Machasz mi przed nosem.
Wielki reporter Jack nie moze sie zajmowac tak przyziemnymi sprawami jak
telefon, zeby powiedziec:,, Dziekuje, ale nie musisz dzis brac mojej córki do szkoly".
A potem musisz pytac jedna z twoich wielu dziewczyn,
czy ma na sobie majteczki - tak glosno jak sie da! Przed samym nosem!
A teraz, kiedy widzisz, jak bardzo czuje sie winna, kazesz mi sie kajac?
Przede wszystkim afiszowalem sie gazeta,
bo jestes najpiekniejsza kobieta, jaka kiedykolwiek widzialem, i...
Chcialem zrobic dobre wrazenie.
Zapomnialem zadzwonic do ciebie rano, bo w przeciwienstwie do ciebie
zwykle nie panuje nad wszystkim.
Co do majteczek, ta uwaga byla skierowana do mojego redaktora, zeby cie wkurzyc.
Chodz, tato. Mam taksówke. Jedziemy?
Hej. Patrz, kto zlapal taksówke.
- Mój tato chyba lubi twoja mame. - Moze moja mama tez go lubi.
Przez mezczyzn w twoim stylu jestem taka, jakajestem.
Przez kobiety w twoim stylu uwierzylem, ze wszystkie kobiety sa takie same.
O mój Boze. Zapomnialam, ze mam spotkanie. Umówilam sie z klientami.
Jest 17.25. Nie zdazysz.
Mamo! To ostatni mecz w sezonie. To gra o mistrzostwo.
Trener mówil, ze trofeum dostana tylko ci, co beda grali.
Nawet ci, co przegraja. Ale jak nie grasz, to nie dostaniesz.
- Wiem, ale to jest po drodze. Zdazymy. - Odpusc to sobie.
Nie moge tego odpuscic. To moja praca.
Potrzymaj.
Czy mozemy pojechac do Klubu 21? Ulica 52. przy 21. zachodniej.
I niech pan nie jedzie przez 14. ani 32., ani 44.
O tej porze tam nie mozna skrecic w lewo.
To sie uda.
- Nie, nie przez Broadway. Przez 6. aleje. - Elemele dudki...
- Gospodarz malutki... - Przy 23. sa roboty drogowe.
- Gospodyni jeszcze mniejsza, elemele... - Dudki.
Dudki.
Jestesmy.
Moze zatrzymasz taksówke? Jesli nie wróce za 15 minut, jedzcie beze mnie.
- To potrwa dluzej niz 15 minut. - Musi sie udac.
Bedzie dobrze, kochanie.
Mamusiu, co bedzie, jak ty nie przyjdziesz i tatus tez nie przyjdzie?
Kochanie, bede tam na pewno. Ty jestes dla mnie najwazniejszy na swiecie.
- Twoja pracajest najwazniejsza. - Nie, ty jestes.
Ale musze to teraz zrobic.
Sammy, wiem, ze ciagnelam cie w tyle miejsc i zostawilam cie i dzien byl zwariowany.
Ale jutro bedzie lepiej. I obiecuje, ze to potrwa tylko 15 minut.
Dobrze? Co?
Hej, Sammy, chodz do nas.
Nie martw sie, uda sie jej. Przygotujmy sie do meczu. Podaj torbe.
- Dzien dobry pani. - Widze moich znajomych.
Ciesze sie, ze pani przyszla. Czego sie pani napije?
- Prosze tylko o wode. - Nonsens.
Musi nas pani dogonic.
Dla pani wytrawne martini z wódka, bez lodu.
Hej. O czym myslisz, baku?
Chcialbym, zeby tatus przyszedl na mecz.
Tak.
Mama tez by chciala.
Wczoraj w nocy...
Mama myslala, ze spie, ale ja nie spalem.
I slyszalem, jak powtarza w kólko:,, Prosze, niech Eddie przyjdzie. Niech tylko przyjdzie".
- Eddie? Kto to jest Eddie? - Eddie to mój tata.
Ja tez mam nadzieje, ze przyjdzie.
Rozmawialismy wlasnie o budowie kompleksu rozrywkowego dla doroslych.
- Wie pani. Jedzenie, gry, karuzele. - Bez karuzeli, tato.
Po drinkach chcemy pojechac do Stamford.
Chcemy obejrzec kiepska wersje tego, co mamy w planie.
Zanim ruszymy, Melanie, mozesz rzucic pare pomyslów tak z glowy?
No, cóz...
Centra rozrywki dla doroslych byly dotad zwykle dosc tandetne.
Zwykle zwiazane z popularnymi sklepami wideo...
Ja mysle o czyms bardziej ekscytujacym.
Przydalby sie szkic, nie uwazasz?
- Ja... - Uwielbiam rysunki.
Nie mam...
No, dobrze.
Zobaczmy. Cos takiego...
Czy to nie ten sam chlopiec, który zgubil sie rano?
A tu... Moze...
Przepraszam panów, ale... nie moge tu teraz zostac.
I nie moge towarzyszyc panom do Stamford.
Tak, panie Leland, to ten sam chlopiec. Ale on sie nie zgubil - to mój syn.
Moje dziecko ma mecz pilki noznej za 20 minut.
Jesli sie spózni, nie dostanie trofeum. A stanie sie tak dlatego, ze jestem tutaj.
Ale najbardziej nie daje mi spokoju to, ze zamiast plakac,
on stoi tam z szerokim usmiechem i robi caluski na szybie.
Panowie, powinniscie cenic mnie nie tylko za moja pracowitosc i umiejetnosci,
ale i za to, ze teraz panów zostawie i bede pedzic przez cale miasto,
aby moje dziecko wiedzialo, ze jest dla mnie najwazniejsze.
Panie Leland, gdyby chcial mnie pan zwolnic, to za to, ze jeszcze tu jestem.
- Ona mi sie podoba. - Bardzo.
No, pewnie mnie wyleja! Ale za to zostalo nam jeszcze 10 minut!
Hej, na skróty!
Mimo wszystko, Jack, bardzo cie przepraszam za zgubienie Maggie.
W porzadku. Mnie tez sie to rano zdarzylo.
- Zgubiles rano Maggie? - Tak. Powedrowala za biurowym kotem.
Nie zaszkodziloby, gdybys wspomnial o jej tendencji do oddalania sie.
No tak i nie zaszkodziloby... Tu, tedy!
...gdybys wspomniala o tym, ze Sammy lubi wkladac sobie do nosa rózne rzeczy!
- Zrobil to?! - O, tak! I to porzadnie!
Lekarz musial uzyc takich szczypiec.
To sie nazywa krokodylek. Dobrze znam ten przyrzad.
- Idziemy! - Hej, wstawaj. Dalej.
Widzisz? Mówilam, ze zdazymy.
- Jeszcze jakies katastrofy? - Lois Lane zjadla szkolne rybki.
Czemu mnie to nie dziwi?
- Przepraszam, Sammy. - Lois Lane?
Predko! Bo nie zdazymy!
Musze isc do toalety.
- Pójde z toba. - Moze ja z nia pójde?
Maggie, znasz te pania, Celie, z pracy twojego taty?
Tak.
- To jego dziewczyna? - Nie ma mowy.
Chcialaby, ale nie jest.
On chce kogos, kto pokochalby tez jego ciasteczko, a Celia to nie ten typ.
Daj, poprawie ci skarpetke.
Jestesmy.
Daj mi go.
To mój kot.
Moze po meczu przyszlibyscie z Maggie do nas na kolacje?
Zamówilibysmy jakas chinszczyzne albo cos innego.
- Przyszedl, dzieki Bogu. - Tato!
- Co ty na to? - Raczej nie. To byl meczacy dzien.
No, tak. Ja tez jestem... troche zmeczona.
- Pójde przywitac sie z ojcem Sammy'ego. - Lubie ogladac gre z linii bocznej.
Dobrze.
- To byl dobry dzien. - Tak.
No, idziemy.
Co? Nie mozesz na mnie patrzec?
To drugi mecz, na którym jestes w ciagu dwóch lat, Eddie.
- Wazne, ze tu jestem, nie? - Tato!
Zostaniesz na caly mecz?
- Jasne. - Fajnie!
Bede gral najlepiej jak umiem. Patrz na mnie. Naj-naj.
Wspaniale.
Do boju, tygrysie.
Chodz. Mam dla nas miejsce.
Trzymaj, tato.
Hej, tato!
Przyszedlem tu takze po to, by osobiscie powiedziec Sammy'emu,
ze nie bede mógljechac z nim latem na ryby.
- Nie mozesz mu tego zrobic, Eddie. - Mam koncert z Bruce'em, Mel.
Nie widzisz, jak on cie potrzebuje?
Zrozum, Mel, nie mozesz wymagac, zebym stracil taka okazje.
Mamo! Hej, mamo! Patrz!
Tak!
Dawaj, Maggie! Dalej!
Srodkiem! Samym srodkiem pola!
Uwazaj na tego dzieciaka! Zablokuj go, Maggie!
- To byloby niegrzeczne, tato. - Tu nie ma uprzejmosci! Tu jest sport!
Takjest!
Hej! Hej! Dawaj!
- Co ten facet wyprawia? - Dopadnij tego dzieciaka!
- Niezle grales, Sammy. - Dzieki, Jack.
- Do zobaczenia. - Dziekuje za wszystko.
Ja tez. Na razie.
No, jestes gotowa?
Uwaga, idziemy.
Byles swietny.
Zobaczymy sie niedlugo, co, smyku?
Dobrze.
- Czesc, Mel. - Czesc.
- Hej. Zalózmy kurtke, dobrze? - Dobrze.
Pokaz to trofeum.
- Myslisz, ze to prawdziwe zloto? - No.
- Tak? A co on ma na glowie? - Pilke.
No, gotowa?
- Zlapiemy taksówke, mamo? - Nie. Mam ochote na spacer.
- W deszczu? - To co? W tym mozesz isc pod Niagare.
Mamo, jestem glodny.
Juz ide, kochanie.
Dobra, umowa stoi.
Daj mi go. Dobranoc. Daj buzi.
- Dobranoc. - Bedzie sobie siedzial w pudelku, dobrze?
- Tak. - To dobrze.
Wiesz, jak bylam z Melanie w lazience,
ona pytala, czy Celia to twoja dziewczyna.
- Tak? - Aha. Ona cie lubi.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Powiedziala ci, ze mnie lubi?
To przeciez widac, tato.
Dobranoc.
Mówila o mnie cos jeszcze?
Nie wiem, tato. Jestem zmeczona. Bede teraz spac.
Tak.
- Ale co zrobimy z rybkami? - Co?
Musimy kupic nowe rybki.
- Teraz? - Tak, teraz.
Sammy nie moze jutro isc do szkoly bez rybek. Pani Fineman go zabije.
- Jestem w pizamie! - Wiem, ale musimy mu pomóc.
- Czesc. - Czesc.
Maggie nalegala, zebysmy przyniesli Sammy'emu nowe rybki.
Dziekuje.
- Wejdziecie na chwile? - Nie, nie. Nie chcemy przeszkadzac.
Dobra...
Prosze.
Dziekuje.
No, dalej, tato.
- Wejdzcie. Prosze. - Dobra, na pare minut.
Czesc, Jack!
Sammy!
Ile wazysz?
- Chcesz zobaczyc mój pokój? - Dobra.
- Badasz moje mieszkanie? - Spodziewalem sie wiekszego porzadku.
Porzadekjest tylko w niedziele, gdy moja mama przychodzi na sniadanie.
Gdy trafi na balagan, kreci glowa,
co znaczy, ze nie pochwala moich decyzji zyciowych.
Potem wzdycha, co znaczy, ze wolalaby jesc sniadanie z moja siostra.
- Chcecie ogladac wideo? - Tak!
- Moze Czarnoksieznik z krainy Oz? - Tak!
Mozecie sie usadowic na moim lózku i poogladac troche.
- Chce obejrzec do konca, mamo. - Jest za pózno.
Mozecie ogladac, dopóki nie wypijemy po filizance kawy.
- Po dwie filizanki. - Zobaczymy.
To zawsze dylemat, gdy ma sie dzieci.
Po rozwodzie z Eddie'm wystawilam wszystkie jego zdjecia w pokoju Sammy'ego.
Chcialam go upewnic, ze jego tato nie zniknie z jego zycia.
- Ze smietanka? - Nie, takajest dobra.
- Sammy mówil dzis o nim caly dzien. - Tak, wiem.
- On jest naprawde perkusista rockowym? - Jedzie latem na tournée ze Springsteenem.
- Naprawde? - Tak.
Ze Springsteenem? No, no.
Wiesz... To delikatny temat, ale musze cie w koncu spytac wprost.
Tak?
Dlaczego caly dzien ze mna flirtowalas, skoro chcesz wrócic do swojego bylego?
Co?
Przez caly dzien cie nie cierpialam.
To ty ze mna flirtowales. Powiedziales nawet dzieciom, ze chcesz sie ze mna umówic.
- Nic takiego nie mówilem. - Mówiles. To byl ten wielki sekret.
Powiedzialy mi. Sekret o tobie i o mnie, o pójsciu dokads i o uczuciach.
Chciales pójsc ze mna na randke.
Wielki sekret byl o tym, ze Sammy wepchnal sobie kulke do nosa.
I nawet nie pomyslalem o randce z toba.
- Akurat. - Nie jestem pewien, czy bym chcial.
Mówiles, ze jestem najpiekniejsza kobieta, jaka widziales.
- To byl sposób na podryw. - To nieprawda i sam to wiesz.
Byles zainteresowany od momentu, gdy odkrylam, ze jestes pisarzem...
A ty bylas zainteresowana od tej chwili w swietlicy, gdy dalem Maggie zegarek.
Jak na kogos niezainteresowanego druga osoba,
- pamietasz wszystko bardzo szczególowo. - Ty pamietasz jeszcze lepiej.
- Nieprawda. - Tak, prawda.
- Co zrobisz, jesli cie pocaluje? - Nie zrobisz tego.
Ajesli tak?
- Chcesz mnie pocalowac? - Inaczej bym o tym nie mówil.
Dobrze.
Chcesz mnie... calkiem rozbroic, tak?
Jestes jak Roy Scheider na koncu Szczek.
Jak tylko otworze usta, wrzucisz tam ogromna bombe.
Potem bedziesz nosic naszyjnik z moich zebów.
A wiec przyznajesz, ze jestes ogromnym rekinem?
Przyznaje, ze...
boje sie znów do kogos zblizyc.
Ja tez sie boje.
- Nie bedziesz gryzla? - Nie bede.
- Mamusiu. - Co?
Przewiniesz kawalek? Ta zla pani jest teraz i nie lubimy tej czesci.
Kochanie, umiesz sam przewijac.
- Pilot sie zepsul. - I ona kradnie Toto.
Prosze, juz jej nie ma.
To kolorowa czesc, twoja ulubiona.
- Zaczekaj. - Tak, dobrze.
Nie, zróbmy to jak nalezy.
Pójde sie odswiezyc, zebym czula sie jak kobieta, a nie jak padnieta matka.
- Dobrze? - Tak.
Usiadz tam i...
zamknij oczy, oprzyj wygodnie glowe i oczekuj mojego powrotu.
Dobrze.
Albo idz ogladaj Czarnoksieznika z krainy Oz
i czekaj na mnie.
Tak, dobrze.
Przestalo padac.
Jack?
Ciekawe, co oni robia.
Napisy dla Visiontext: Natalia Czarkowska
Ripped by: SkyFury